Ne gariptir ki,   hayatımız  hiç elimizde olmadan çeşitli yönlere akmakta  ve bizler bu akışa bir yön verememekteyiz. Bu akışın içerisinde güzel anlamlı bir şeyler yakaladığımızda yada bunu hissettiğimizde hangimiz o anlam için özveride bulunabiliyoruz?  

Bunun içinde derim ki ben;

Hayatın anlamsızlıkları içinde anlam bulabilmek  ve  o  anlamı  anlamlı kılabilmek özveri ister ….

Deli dolu bir kır çiceğiyim.
Bir bayrın alt yamacındayım.
Sabah sisi üstümde tül perde.
Çiğ taneleri dizin dizin üstümde.

Yeşil yapraklarım bekler güneşi.
Gonca gonca açarken çiçeklerim,
Esintilerle savrulur yapraklarım.
Gevşerken torak ısınır dokularım.

Bir bal arısı dolaşır etrafimda.
Şarkı bestesi var kantlarında.
Titrerken çalınır keman yayında.
Davet edeceğimin o da farkında.

İki sevgili el ele yürüyor.
Mutluluk gözlerinden okunuyor.
Uzandı ya sevecek ya koklayacak!
Eyvah kökümden çekti koparacak.

Bir yerim bir yurdum vardı.
Seviyor sevmiyor oyununa kaldı.
Yapraklarım tek tek koparıldı.
Gövdem savrulup yerelere atıldı.

Esintide yapraklarım yuvarlanır.
Soluduğum hava boğazıma takılır.
Bal arısı şaşkın şaşkın bakınır.
sevgililer bir hiç adına can alır.